Strona główna » Studia » Inne » Turystyka


Bory Tucholskie



Poprzednia praca: Pszenica na świecie
Następna praca: Planowanie, organizowanie pracy dydaktycznej.



Treść: Park Narodowy w Borach Tucholskich utworzony został
1 lipca 1996 roku.
Powierzchnia parku wynosi 4 798 ha, w tym 79% stanowią lasy
i 11% wody.
Otulina wokół parku zajmuje powierzchnię 12 981 ha.
Teren Parku Narodowego Borów Tucholskich wyodrębniono z części Zaborskiego Parku Krajobrazowego.
Centralnym punktem Borów Tucholskich jest Struga Siedmiu Jezior, znajdująca się na wschód od jeziora Charzykowskiego. Zlewnia Strugi Siedmiu Jezior wynosi 3 680 ha i charakteryzuje się stuprocentowym zasileniem oraz brakiem antropogenicznych źródeł zanieczyszczeń.
Park leży na obszarze zlewni rzeki Brdy.
Przez jego otulinę przepływają rzeki:
Brda, Chocina, Strugi: Czerwona (Kopernica) i Jarcewska.
W strefie ochronnej położone są jeziora:
Długie, Krasińskie, Łąckie, Charzykowskie, Dobrzyk.
W Borach Tucholskich występują niemal wszystkie typy genetyczne
i limnologiczne jezior. Najczęściej spotykanym typem genetycznym są jeziora rynnowe, które powstały w wyniku erozyjnej działalności wód lodowca.
Do jezior rynnowych należą:
- najgłębsze w parku – Ostrowite o powierzchni 272,27 ha i głębokości 44,5 m,
- Zielone (25,17 ha),
- Jeleń (48,2 ha),
- Bełczak (4,18 ha),
- Główka (9,33 ha),
- Płęsno (46,04 ha),
- Mielnica – Skrzynka (30,07 ha).
Bory Tucholskie są jednym z największych kompleksów leśnych w kraju.
Rozciąga się na obszarze Równiny Charzykowskiej, Równiny Tucholskiej, Wysoczyzny Świeckiej i Doliny Brdy.
Kompleks ten obejmuje powierzchnię ponad 4000 km² w dorzeczu Wdy
oraz środkowej i górnej Brdy.
Bory Tucholskie swą dzisiejszą rzeźbę zawdzięczają ostatniemu zlodowaceniu bałtyckiemu, a zwłaszcza stadiałowi pomorskiemu.
Dominującą formą na tym obszarze są piaszczyste równiny sandrowe – Wielki Sandr Brdy – utworzone dzięki działalności erozyjno-akumulacyjnej wód roztopowych. Powierzchnie sandrowe urozmaicone są przez liczne wydmy, rynny polodowcowe i wytopiska.
W okolicy jezior: Ostrowite, Gacno Wielkie i Gacno Małe stwierdzono największe skupisko wydm śródlądowych w Borach Tucholskich.
Najbardziej charakterystyczną cechą równin sandrowych są jednak rynny polodowcowe o wydłużonym kształcie i przebiegu południkowym.
Najokazalsza jest rynna glacjalna jezior: Charzykowskiego, Krasińskiego, Długiego i Witoczno. Długość tej rynny glacjalnej wynosi około 17 km,
a szerokość dochodzi do 2,5 km. Polodowcowe szlaki rynnowe są wykorzystywane przez rzekę Brdę, Wdę i Zubrzycę – nadające się doskonale do uprawiania turystyki kajakowej.
Na terenie parku występuje sześć jezior lobeliowych. Jeziora lobeliowe swą nazwę wzięły od niewielkiej, zimozielonej roślinny wodnej lobelii jeziornej-reliktu borealno-atlantyckiego. Jeziora lobeliowe mają charakter jałowy, przeważnie kwaśny, są niezwykle narażone na zanieczyszczenia.
Ich niewielka zasobność w sole pokarmowe stwarza dla roślin bardzo specyficzne warunki. Efektem jałowości jest duża przeźroczystość wody a także piaszczysto-mulaste dno.
Na uwagę zasługują także, mające do 1 ha powierzchni, jeziora dystroficzne, tzw. oczka, kociołki i kotły, które powstały przez wytopienie się brył martwego lodu.
Przykłady jezior dystroficznych:
Kacze Okno (0,71 ha),
Rybie Oko (0,38 ha),
Kociołek (0,37 ha).
Naturalne zarastanie tych zbiorników poprzez nasuwające się na lustro wody pło torfowcowe prowadzi do powstania niewielkich torfowisk przejściowych i wysokich. Spośród zbiorowisk dolinkowych występujących na torfowiskach wysokich najciekawszy jest mszar dolinkowy, gdzie gatunkiem charakterystycznym jest zagrożona wyginięciem turzyca bagienna i niezwykle rzadka bagiennica torfowa.
Na torfowiskach rosną również inne ciekawe gatunki roślin:
- przygiełka brunatna
- żurawina drobnolistkowa
- storczyki
- wyblin jednolistny
Na piasku wokół jezior lobeliowych oraz na torfowiskach występują owadożerne rosiczki – okrągłolistna, długolistna i pośrednia.
Na brzegach jezior: Krzywego Wielkiego, Błotka, Krzywego Małego, Jelenia, Zielonego, Ostrowitego można spotkać interesujący gatunek atlantycki – kłóć
wiechowatą.
Ochrona przyrody w Borach Tucholskich ma wieloletnie tradycje. Właśnie tutaj, w Nadleśnictwie Wierzchlas, rozpoczęła się w 1827 roku ścisła ochrona uroczyska Ziesbusch, której celem było zachowanie i niedopuszczenie do wyginięcia tak cennego i rzadkiego drzewa, jakim był cis.
Ochrona tego wyjątkowego obszaru położonego w centralnej części Borów Tucholskich trwa do dzisiaj w formie rezerwatu przyrody pod nazwą:
„Cisy Staropolskie im. Leona Wyczółkowskiego we Wierzchlasie”.
W 1895 roku Hugo Conwentz – jeden z Prekursorów ochrony przyrody
w Europie wnioskował o ochronę stanowiska jarzębu brekinii z Szczerkowie.
Rezerwat „Brzęki” im. Z. Czubińskiego w Szczerkowie stanowi enklawę lasów
liściastych, leżących pośród rozległych borów sosnowych.
W dawnej Puszczy Tucholskiej dominowały lasy mieszane z dużym udziałem takich drzew jak: sosna, dąb, lipa, grab, buk, cis i brekinia.
Do zmian, jakie nastąpiły w lasach, przyczyniła się działalność człowieka,
m.in. smolarstwo, produkcja węgla drzewnego oraz popiołu, hutnictwo
i bartnictwo.
W konsekwencji eksploatacja lasów tucholskich doprowadziła do utraty
ich pierwotnego charakteru. Tereny, gdzie zaniechano działalności rolniczej lub przemysłowej, szybko porastały gatunkami lekko nasiennymi, tj. sosną, brzozą
i osiką.
W Borach Tucholskich utworzono liczne rezerwaty przyrody i cztery parki krajobrazowe:
Wdzydzki (1983 rok)
Tucholski (1985 rok)
Zaborski (1990 rok)
Wdecki (1993 rok)
Na terenie parku występują rośliny podlegające ochronie prawnej.
Są to m.in.:
widłak spłaszczony, widłak goździsty, widłak torfowy, widłak cyprysowaty.
W Borach Tucholskich chroni się stanowiska unikatowych w kraju i regionie gatunków flory zarodnikowej, czyli porosty i grzyby.
Teren ten wyróżnia się bardzo interesującą i bogatą florą porostów, stwierdzono tu około 200 gatunków. Wiele z nich to gatunki rzadkie i zagrożone wyginięciem. Przykładem jest Verrucaria trabicola – porost rzadki w Europie,
a w Polsce dotychczas znaleziony tylko na jednym stanowisku.
Na terenie parku znaleziony został także inny rzadki porost – brodaczka kosmata – w Polsce uznany za wymarły.
Licznie występują tutaj porosty krzaczkowate: chrobotki, brodaczki i włostki – niezwykle wrażliwe na zanieczyszczenia powietrza.
Na terenie Parku Narodowego w większości występują piaszczyste twory sandrowe, a z nimi związane są gleby bielicowe porośnięte głównie drzewostanem sosnowym.
Wokół jezior występują również gleby murszowo-torfowe oraz gleby pseudobielicowe i brunatne właściwe.
Park Narodowy Borów Tucholskich to miejsce licznego występowania saren, jeleni i dzików.
Ponadto występują tu 43 gatunki ssaków, 7 gatunków nietoperzy, 25 gatunków ryb, 12 gatunków płazów i 6 gatunków gadów.
Od 1978 roku na obszarze Strugi Siedmiu Jezior ponownie osiedliły się bobry, doskonale przystosowując się do lokalnych warunków, zwiększając z roku
na rok swą liczebność.
W parku stwierdzono również populację rzęsorka mniejszego – gatunku rzadkiego w skali kraju, podlegającego ochronie prawnej.
Faunę Parku Narodowego Bory Tucholskie reprezentuje także wydra.
W dzikich ostępach zachowały się puchacz, bielik, żuraw, gągoł, tracz nurogęś
i zimorodek.
W rejonie Parku stwierdzono 144 gatunki ptaków: 108 gatunków lęgowych,
25 regularnie spotykanych na przelotach, 11 pojawiających się regularnie.
Odwiedzając Bory Tucholskie warto wybrać się do Muzeum Historyczno-Etnograficznego w Chojnicach, a także obejrzeć skansen we Wdzydzach Kiszewskich, gdzie mieści się Muzeum-Park Etnograficzny.
Interesujący jest Rezerwat Archeologiczno-Przyrodniczy „Kamienne Kręgi”
w Odrach koło Czerska, gdzie można zobaczyć cmentarzysko słowiańskie
z I i II wieku n.e.
Przez teren parku przebiegają cztery piesze i dwa rowerowe szlaki turystyczne.
*Szlaki piesze:
1.czerwony „Szlak Kaszubski im. Juliana Rydzkowskiego”
Bachorze – Dąb „Bartuś” – Struga Siedmiu Jezior od Płęsna do Jelenia,
10 km
2.zielony „Szlak Strugi Siedmiu Jezior”
jez. Ostrowite – Dębowa Góra – jez. Zielone – Jeleń – Bełczak – Główka – Płęsno – Skrzynka – Mielnica – Strużka – Bachorze,
20 km
3.niebieski Szlak Brdy
Mł. Swornegacie – droga publiczna Ownik – Swornegacie – Drzewicz – jez. Dobrzyk,
6 km
4.czarny
Drzewicz – Czarna Droga – do przecięcia ze „Szlakiem Siedmiu Jezior”
6 km
*Szlaki rowerowe:
1.niebieski rozpoczyna się w Drzewiczu i biegnie wzdłuż Czarnej Drogi,
10 km
2.czarny odchodzi od szlaku rowerowego niebieskiego i biegnie wzdłuż jezior: Wielkie Krzywce i Małe Krzywce; następnie dochodzi do drogi publicznej, dalsza trasa szlaku rowerowego pokrywa się ze szlakiem czerwonym pieszym, biegnącym do Bachorza,
7,5 km
Jezioro Charzykowskie jest niezwykle atrakcyjne dla żeglarzy latem
i bojerowców zimą. Ze względu na liczne zatoczki, malownicze i łatwe
do lądowania brzegi jezioro nadaje się do odbywania rejsów turystycznych.
Przez północno-zachodnią część jeziora przepływa Brda, która wąskim przesmykiem wpływa do Jeziora Długiego, odnogi Jeziora Karsińskiego.
Tędy aż do ujścia Brdy w Bydgoszczy, prowadzi znany już w latach międzywojennych, jeden z najatrakcyjniejszych szlaków kajakowych
w Europie.
Bory Tucholskie mimo swojego młodego wieku w pełnieniu roli Parku Narodowego są bardzo atrakcyjne pod wieloma względami. Są przede wszystkim obszarem czystym, nie zanieczyszczonym ekologicznie, posiadającym wiele ciekawych, wartych odwiedzenia miejsc. Turyści spotkać tu mogą osobliwą florę i faunę, charakterystyczną niekiedy tylko dla tego regionu. Teren ten jest też ciekawy dla ludzi lubiących wypoczynek aktywny, występuje tu wielka różnorodność sposobów na aktywne spędzanie wolnego czasu.
...


Widzisz tylko część pracy, aby zobaczyć całość, musisz się zalogować.

Nie masz jeszcze u Nas konta? Na co czekasz? ZAREJESTRUJ SIĘ JUŻ TERAZ

Zapomniałeś hasła? Skorzystaj z formularza przypominającego hasło.


Czytano: 1873 , autor: majka100100 , Ocena: 33.92

      Blip Śledzik Twitter Facebook Buzz Wykop

Inne podobne teksty do tytułu Bory Tucholskie

Brak podobnych prac w bazie danych.

Losowe teksty z tej samej kategorii

Pojęcia z turystyki.
Rejony turystyczne na pobrzeżach polskiego Bałtyku
Analiza SWOT- Francja
Tunele i przełęcze w Alpach.
Analiza gospodarcza Francji
Walory turystyczne miasta Częstochowy
Analiza SWOT- Austria
Bory Tucholskie
Budapeszt i Środkowa Kraina Naddunajska
MIasteczko Śląskie


Wasze komentarze

Brak komentarzy dla danej pracy.




Zmień kategorię:

Zobacz także:

Inne
Architektura Architektura
Biologia Biologia
Detektywistyka Detektywistyka
Edukacja europejska Edukacja europejska
Medycyna Medycyna
Rehabilitacja Rehabilitacja
Geologia Geologia
Turystyka Turystyka
Weterynaria Weterynaria

A A A A - zmień wielkość czcionki


Oceń pracę:

Ocena pracy wynosi 33.92.

Informacje o pracy:

⇒Dodano: 2009-01-03 11:42:42
⇒Czytano: 1873
Autor: majka100100


Dodatkowe opcje:

Drukuj stronę
ZGŁOŚ NARUSZENIE
Wyślij znajomemu
Dodaj do ULUBIONYCH



Dodaj komentarz:

Tytuł:

Treść: